ابتکار سرا

دستگاه تشتک زن امیر

2009-07-20T16:01:00.000+04:30

امیدوارم روش ساخت این دستگاه باعث پیشرفت کار مشتاقان و اهالی میخانه باشد و من این دستگاه ساخت خودم را به ساقی خمار و اهالی میخانه تقدیم میکنم.

ابتدا چندین بار این مقاله را بخوانید تا متوجه کار دستگاه شوید و جای شک و شبه‌ای باقی نماند، سپس اقدام به ساخت کنید.

قبل از هر چیز لازم میدانم این نکته را یادآوری کنم که قبل از ساختن این دستگاه ابتدا به ابزار فروشی‌های محل سکونت خود و بازارهای ابزارفروشی مراجعه کنید و اگر نتوانستید آن را بیابید، اقدام به ساخت آن کنید؛ چرا که دو مشکل در پیش دارید: اول اینکه باید وسایل مورد نیاز این دستگاه راتهیه کنید (البته در این دستگاه از وسایل ساده و پیش پا افتاده استفاده شده است) و دوم اینکه بعد از ساختن آن نیاز به تشتک سالم دارید (البته از بعضی تشتک‌های دست دوم (مصرف شده) هم میتوان استفاده نمود). برای همین ابتدا گفتم دنبال تشتک‌زن بگردید چون جایی که تشتک‌زن را میفروشند، حتما تشتک را هم میفروشند. تا آنجا که میدانم، بهای دستگاه تشتک زن موجود در بازار بين 30 تا 35 هزار تومان است و بهای یک بسته تشتک صد تایی 4000 تومان. به هر جهت من طرز ساخت این دستگاه را برای دوستان خلاقی که دوست دارند خودشان این دستگاه را بسازند و در هزینه‌شان صرفه‌جویی کنند مینویسم و به جرات میگويم که این دستگاه ساده با نمونه بازاری آن برابری كرده، تفاوتشان فقط در شکل ظاهری آنهاست. باز هم اضافه ميكنم اگر تشتک نو و سالم پیدا نکردید، میتوانید از بعضی تشتک‌های نوشابه‌ها و ماءالشعیرها نیز استفاده کنید، فقط بیاد داشته باشید که واشر داخل آن سالم بوده، حتما قبل از مصرف مجدد، آن را در آب بمدت 10 تا 15 دقیقه بجوشانید و سپس با پارچه‌ی تمیز خشک کنید. اگر احتمالا یکی روی بطری سفت نشد، آن را به دور بيندازید و بعدی را امتحان کنید. در حال حاضر خود من از همین دستگاه استفاده میکنم و كاملا راضی‌ام.

وسايل مورد نياز براي ساخت دستگاه:

شماره رديف‌هاي وسايل زير، منطبق با شكل 1 مي‌باشد. براي درك بهتر بعضي از اقلام، مراجعه به شكل 2 نيز بي فايده نيست.

1- یک صفحه فلزی مستطیل یا مربع شکل به اندازه‌ی 22 x 15 سانتی متر و ضخامت 0.5 تا 3 میلیمتر (به آهنگری رجوع شود).

2- دو عدد لوله آب یا گاز (نوع آهنی) نمره‌ی 2.5، هرکدام به اندازه‌ی 17 سانتی متر كه از دوطرف به صورت صاف و يكدست بریده شده باشد. برای بریدن آن به یک آهنگری مراجعه و از او بخواهید تا با دستگاه آهن‌بری (نه سنگ فرز) آن را از دوطرف صاف ببرد.

3- دو عدد لوله آب یا گاز (نوع آهنی)، نمره 2 هر کدام به اندازه‌ی 18 سانتی متر كه از هر دو طرف صاف بریده شده باشد (به آهنگری مراجعه کنید).

4- يك عدد لوله آب یا گاز (نوع آهنی)، نمره 2، به اندازه 20 سانتی‌متر (به آهنگری مراجعه کنید).

5- يك عدد لوله آب یا گاز (نوع آهنی)، نمره 1.5، به اندازه 20 سانتی متر.

6- یک عدد سوپاب دست دوم یا به اصطلاح سوخته اتومبیل که اندازه آن از سر دسته تا کف، بين 10.5 تا 11 سانتی متر باشد (مراجعه کنید به تراشکاری‌ها یا مکانیکی‌ها).

7- یک عدد فنر که قطر داخلی آن 1.5 تا 2 سانتي متر بوده، دسته سوپاب به راحتی درون آن بازی کند، به طول 5 سانتی متر. فنر باید از نوعی باشد که با فشار دادن آن از دو طرف، به داخل جمع شود.

8- یک جفت پیچ و مهره آهنی به شماره 8.

9- یک عدد بوش یا بوشن به اندازه 2 تا 2.5 سانتی متر كه قطر داخلی آن کمی بزرگتر از میله (دسته) سوپاب بوده، جوري كه سوپاپ داخل آن رفته، بازی کند (این قسمت اختیاری است و فقط برای این است که سوپاب لق نبوده، از مسیرش منحرف نشود).

10- 2 عدد ميله با قطر 0.5 تا 1 سانتی متر و طول 10 تا 12 سانتي متر (استفاده از میله‌های ساقه سوپاب عالیست. کافیست میله‌ها را از انتهان آن، به‌طول مساوی ببرید).

11- مهم: يك عدد لوله آب یا گاز، آهنی، تمیز و سالم (شماره لوله حتما باید 2.5 باشد. قطر داخلي اين لوله حتما بايد 2.8 سانتي متر باشد. استفاده از لوله 2.5 كه قطر داخلي آن 2.6 يا 2.7 بود، بيفايده است و بدرد ما نميخورد؛ فقط قطر داخلي 2.8 مناسب كار ماست) به طول 1.5 سانتي متر، از دو طرف صاف بريده شده (به آهنگری مراجعه کنید). اين لوله در شكل 1، بدون شماره و تحت عنوان "كاسه تشتك‌زن" آمده است.

نكات:

1- تمامي قطعاتي كه قرار است جوش داده شوند بايد آهني باشند تا بتوان آنها را جوش برق داد.

2- قبل از بریدن لوله‌های شماره 2 و 3، ابتدا لوله شماره 3 را داخل لوله شماره 2 کرده، اگر به راحتی داخل آن رفت، بالا و پایین شد و به چپ و راست چرخید، آن را ببرید؛ در غیر این صورت لوله به درد ما نمیخورد و آن را نبرید.

3- منظور از لوله به شماره 2 و 2.5، قطر داخلی آن است. یعنی لوله نمره 2، لوله‌ایست که قطر داخلی آن 2 سانتی متر است و لوله 1.5 لوله‌اي است که قطر داخلی آن 1.5 سانتی متر است.

4- انتخاب لوله شماره 11، مشکل‌ترین و سخت‌ترین قسمت کار است و باید با دقت و احتیاط فراوان صورت گیرد، چون اين قطعه کاسه تشتک زن ماست و به وسیله این کاسه کوچک، تشتک روی بطری سفت میشود (توصیه میشود لوله‌ای را انتخاب کنید که نو و سالم باشد و داخل آن اثری از برآمدگی، زنگ زدگی، خط سراسري و غیره نباشد، در غیر این صورت روی تشتک برآمدگی، سوراخ یا غیره به وجود می آید). بنابراين شما يك لوله آهني 2.5، با قطر داخلي 2.8 سانتي متر داريد كه از دو طرف كاملا صاف بريده شده است. اگر (احتمالا) داخلش خط سرتاسري‌اي وجود داشت، بكمك يك سوهان آهني آن خط را از بين ببريد. يادتان باشد لوله را لاي گيره نگذاريد كه خم و بي‌استفاده مي‌شود.

5- قطر کف سوپاپ که پهن هم هست باید با قطر خارجی کاسه تشتک‌زن (قطعه شماره 11) برابر باشد. برای این کار توصیه میشود ابتدا کاسه تشتک‌زن را دقیق بریده، به همراه آن به تراشکاری رفته و سوپاپی انتخاب کنید که وقتی کاسه را در کف آن میگذارید، از دور و اطرافش نه سوپاب اضافه باشه و نه کاسه؛ ضمنا سوپاب هم بايد آهنی باشد که بتوان آنرا جوش داد (شكل 6).

6- فنر نه باید خیلی سفت باشد که نتوان آن را فشرد و نه باید خیلی ضعیف باشد که با فشار ناچيز جمع شود. استفاده از فنر بخاطر این است که بعد از فشار دادن دسته به پایین و انجام عمل تشتک‌زني، دسته را به طور اتوماتیک به طرف بالا برده، آن را آماده استفاده برای دفعه بعد كند.

ساخت قطعات دستگاه:

مرحله اول:

لوله شماره 2 در واقع پایه‌های دستگاه ماست. ابتدا آن را داخل گیره گذاشته، آن را محکم کنید. سپس از یک طرف به اندازه 2 سانتی متر از سر لوله را علامت بزنید و آن را سوراخ کنید (این سوراخ باید درست در وسط لوله باشد و نيز باید یک طرف لوله را سوراخ کنید و مراقب باشید تا طرف دیگر آن سوراخ نشود). يك طرف هر دو لوله را سوراخ کنید سپس مهره را درست روی سوراخ گذاشته و دور آن را خال جوش دهید ( شكل 3).

نکته:

سوراخ ایجاد شده نباید از قطر پیچ کمتر باشد (طوري که پیچ داخل سوراخ نرود)، بلکه باید سوراخ‌ها از قطر پیچ کمی بزرگتر باشند تا پیچ داخل و خارج شود.

سپس پایه‌ها را در دو كنج صفحه فلزی قرار داده (شكل 4)، آن‌ها را به صفحه جوش دهید. یادتان باشد که آمپر دستگاه جوش نباید زیاد باشد که لوله و صفحه را ذوب کند. حتما دور تا دور لوله‌ها را خوب به صفحه جوش دهید، جوري كه مهره‌ها به سمت بيرون باشند (شكل شماره 4).

نكته: من برای ساخت دستگاه از صفحه فلزی مربعی شکل استفاده کردم، شما میتوانید از صفحه‌هايی مطابق سلیقه خود استفاده کنید؛ ولی به یاد داشته باشید که دست آخر مثل شکل 4 باشند.

مرحله ی دوم:

دو تا پایه‌های عمودي‌اي که در شکل 5 می‌بینید، همان لوله‌هاي شماره 3 میباشند. ابتدا این لوله‌ها را داخل پایه‌های جوش داده به صفحه (شكل 4) قراردهید. سپس لوله شماره 4 را روی دو لوله 3 گذاشته، جوش دهید (شکل 5). یادتان باشد که لوله شماره 4 باید با لوله‌هاي شماره 3 فیت باشد و اضافه نیاورد. ضمنا باید دور تا دور لوله‌ها را جوش دهيد تا كاملا محکم شوند، زيرا اين جوش، نيروي زيادي را تحمل خواهد كرد.

سپس وسط لوله 4 را علامت زده و با دریل سوراخ کنید. دقت كنيد که درست وسط لوله سوراخ شده، مته از آن طرف بیرون بیاید.

نکته:

از مته‌ای استفاده کنید که قطرش با دسته سوپاپ یکی باشد؛ نه تنگ تر و نه گشادتر (پیشنهاد می‌کنم حتا از یك مته با قطر كمتر از دسته سوپاپ استفاده کنید؛ اگر سوراخ ايجاد شده تنگ بود، دریل را مقداری داخل سوراخ بچرخانید تا سوراخ گشاد شود. یادتان باشد جوري گشاد نکنید که دسته سوپاپ در داخل سوراخ لق بزند).

سپس لوله شماره 5 (نمره 1.5) را مثل لوله شماره 4 سوراخ کنید. دقت کنید که این لوله در واقع دسته دستگاه است و موقعيت سوراخ آن بايد با لوله پایینی یکی باشد (شكل 8). ضمنا سوراخ لوله 5 نباید مثل سوراخ لوله 4 بزرگ و گشاد باشد؛ همین که دسته سوپاپ از سوراخ رد بشود و زیاد لق نباشد، کافی است.

مرحله ی سوم:

حالا کاسه تشتک‌زن (لوله شماره 11) را کف سوپاب قرار دهید و دور کاسه را از بیرون به سوپاب جوش دهید (شكل 6). آمپر دستگاه جوش نبايد زیاد باشد که باعث ذوب شدن لوله بشود. در ضمن این نکته را نيز مجددا یادآوری ميکنم که هرگونه تغییر ( کج بریدن، لوله با نمره متفاوت، بد جوش دادن لوله جوري که باعث برآمدگی در داخل آن شود و...)، باعث شکست در ساخت دستگاه شده، قرشدگی و جا انداختن بر روی تشتک از عواقب آن خواهد بود.

مرحله ی چهارم:

اگر بوش در اختیار دارید، آن را در سوراخ لوله شماره 4 قرار دهيد (شکل 7). بوش نباید با زور داخل سوراخ شود، نيز نباید آنقدر کوچک باشد که مرتبا از سوراخ خارج شود. اگر بوش نداشتید مساله‌ای نیست، فقط سوپاپ کمی لق خواهد زد. سپس دسته سوپاب را (از پایین به سمت بالا) از سوراخ عبور دهید و فنر را دور دسته بيندازید (میتوانید قبل از انداختن فنر یک واشر یا مهره نيز بيندازید و سپس فنر را قرار دهيد).

حال دسته سوپاب را از سوراخ روي لوله شماره 5 (كه قبلا وسط آن را سوراخ كرده بوديد) بگذرانيد و همين كه نوك ميل سوپاب به اندازه نيم ميلي متر از سوراخ بيرون آمد، آن را به دسته جوش دهيد (شكل8).

مونتاژ كردن دستگاه:

حال مجموعه نشان داده شده در شكل 7 را روی مجموعه نشان داده شده در شكل 4 سوار کنید (شكل 9).

سپس پیچ‌ها را روی مهره‌های خود سوار کرده، آنها را بپیچانید تا جایی که دیگر با دست سفت نشوند. حالا از آچار مناسب (آچار فرانسه، انبر دست و ...) استفاده کنید و پیچ را نیم دور (يا نهایتا یک دور و نه بیشتر) بپیچانید تا سفت شود. در این قسمت لوله‌های شماره 3، بايد در لوله‌های شماره 2 كاملا سفت شده باشند و به بالا و پایین حرکت نکنند. سپس يك طرف ميله‌هاي شماره 10 (ميله‌هاي دسته سوپاپ كه به اندازه 10 تا 12 سانت بريده شده) را روي پيچ قرار داده، به طوري كه سر ديگر آن رو به پايين باشند، به پيچ جوش دهيد ( شكل10).

نحوه تنظیم و استفاده از دستگاه:

پس از اتمام جوش کاری‌ها (از محکم بودن جوش‌ها اطمینان حاصل فرمایید) پیچ‌ها را به وسیله دسته آن شل کنید. یک شیشه را تا نیمه از آب پر کنید و زیر دستگاه قرار دهید (شكل 11).

ارتفاع دستگاه باید طوری باشد که وقتی دستگیره را به سمت پایین فشار میدهیم کاسه تشتک زن روی در بطری آمده و ته آن با سر شیشه برخورد کند و وقتی دستگیره را رها میکنیم، کاسه تشتک‌زن با سر بطری 2 سانتی متر فاصله پيدا كند. زمانی که تنظیم تمام شد، پیچ‌ها را در وضعيت تنظیم شده، سفت کنید (زمانی که پیچ‌ها سفت شوند، دسته پیچ‌ها باید با پایه‌ها موازی و به طرف پایین قرار بگیرند).

حال دستگاه را روی سطح محكم و صاف قرار داده، بالای آن بایستید. یک تشتک نو (یا دست دوم سالم) را روی بطری گذاشته، بطری را زیر دستگاه قرار دهید و ضمن خم شدن روی دستگاه، دسته دستگاه را سفت بگیرید. اگر دسته کوتاه است یا دست شما سر میخورد، پیشنهاد میکنم یک تکه شلنگ آب متناسب با قطر دسته بریده، از هر طرف دور دسته بيندازيد. سپس چهار انگشت خود را زیر لوله پایینی محكم كرده، دسته را به سمت پایین فشار دهید (شکل 11).

وقتی درپوش روی بطری سفت شود (که معمولا با صدای تقی همراه است)، دسته را رها کنید تا فنر، شیشه و دسته را (همزمان) به بالا بكشد. در این حالت معمولا سر بطری داخل کاسه تشتك زن گير ميكند و برای درآوردن شیشه بايد آنرا از انتها بگیرید و مقداری به این طرف و آن طرف حرکت دهيد تا لق شده، جدا شود.

نكات:

1- اگر تشتک سفت نشد، شیشه را مقداری بچرخانید و دوباره زیر دستگاه قرار داده، تشتك‌زني را تکرار کنید تا وقتی سفت شود.

2- اگر بعد از چند دفعه تکرار این عمل، تشتك سفت نشد، آنرا دور بندازید و تشتک دیگري امتحان کنید.

3- بعد از تشتك زدن، با دو انگشت بطري را از تشتك آن بلند كنيد و آنرا بچرخانيد. اگر تشتك جدا از بطري چرخيد، هنوز سفت نشده و اگر با بطري چرخيد، سفت شده است.

4- يا اينكه ميتوانيد بطري را واژگون كنيد و ببينيد مايع از آن خارج ميشود يا نه.

5- پيش از تشتك‌زني، كشيدن يك لايه سلوفان روي بطري باعث محكم‌تر كيپ شدن دهنه آن ميشود.

6- اگر از تشتک نو استفاده میکنید، مقداری سفت است وباید فشار بیشتری وارد كنيد. در اينصورت، توصیه میکنم این کار را در دو مرحله انجام دهيد.

7- برای آسیب ندیدن شیشه، پیشنهاد میکنم يك قطعه لاستیکي به ضخامت 3 تا 5 میلیمتر در کف تشتک‌زن بچسبانيد تا از فشار زياد بر كف شيشه (و شكستن آن) جلوگيري كند يا ميتوانيد زیر بطری یک پارچه دو سه لا تا کرده، یا از ابر یا فوم استفاده کنید.

8- برای بدست آوردن مهارت کافی برای تشتک زني، ابتدا چند بطری را تا نصفه آب کنید و زیر دستگاه قرار داده، آنقدر تمرين كنيد تا مهارت لازم را برای تشتک زدن مشروبات کسب کنید.

9- برای بهتر و قشنگ‌تر شدن دستگاه، پس از اتمام ساخت، آنرا رنگ کنید.

موفق باشید.

این مقاله با تغییر بسیار جزئی و با اجازه دوست عزیز امیر منتشر میشود. پشتکار و اراده امیر عزیز ستایش انگیز است. آرزومند موفقیت بیش از بیش ایشان و همه دوستان مبتکر هستم. ساقی

قفل هوای رامک

2008-11-10T14:53:00.001+03:30

طريقه ساخت

وسايل لازم (براي دو قفل هوا):

خودكار، با مقطع لوله شش ضلعی ترجيحا شفاف، يك عدد
سرنگ تزريقات 20 cc، دو عدد
شيلنگ پلاستيكی ترجيحا شفاف، تقريبا 30 cm (با قطري كه لوله خودكار، درون آن فيت، جاشود)، دو عدد

(شکل 1)

ابزار لازم:

چسب مايع (دوقلو)
چسب نواری بیرنگ
چاقو
انبر دست

1- مراحل ساخت:

1- 1

سرپوش، ته خودکار و مغزی خودكار را درآورده، دور بيندازيد. با استفاده از كارد ميوه خوری (ترجيحا اره ای)، از روی سوراخ كوچكی كه به منظور ورود هوا روی بدنه خودكار ايجاد شده است، آنرا ببريد. حال شما خودكار را به دو قسمت تقسيم كرده ايد كه يكی بلندتر (با سر مخروطي) و ديگری كوتاهتر است. دو قسمت را كنار هم بگذاريد و اضافه طول نيمه بلندتر را (از قسمت مخروطی آن) ببريد و دور بيندازيد. در اين مرحله شما دو قطعه هم طول داريد كه سر و ته هر كدام از آنها، يك مقطع شش ضلعي میباشد (شكلهاي 2 و 3).

1- 2

به اندازه عرض يك انگشت، از هر كدام از دو لوله ببريد، و پليسه های سر و ته دو لوله كوتاه و دو لوله بلند را با چاقو بتراشيد (شكل 3). اين پليسه ها میتوانند هنگام جازنی شيلنگ، باعث پارگی و از كارافتادگی قفل هوا شوند.

1- 3

پيستون سرنگ را خارج كرده، دور بيندازيد. زبانه اتصال سوزن سرنگ را نيز از ته سيلندر سرنگ بچينيد. در ته سيلندر سرنگ، با استفاده از چاقو، سوراخ گردی ايجاد كنيد كه لوله های خودكار درون آن جا شوند.

نكات:

اگر بتوانيد سوراخ را طوري ايجاد كنيد كه لوله خودكار بصورت فيت در سوراخ جا شود، كمك زيادی به كيفيت محصول نهايی خود كردهايد (شكل 4 ، لوله كوچك درون سيلندر سرنگ).
هنگام سوراخ كردن، به سادگی ممكن است كنترل چاقو از دستتان در برود و بدنه سرنگ را چاك بدهد. در اينصورت، سرنگ را دور بيندازيد و يكی ديگر انتخاب کنید.
در راستای بند قبل، ممكن است فرار تيغه چاقو دستتان را هم ببرد. احتياط كنيد!
پس از سوراخ كردن ته سرنگ، پليسه هاي لبه سوراخ را با دقت بتراشيد.

1- 4

لوله های كوتاه و بلند را در دوسر شيلنگ فرو كنيد، سپس سر ديگر لوله كوچكتر را (حتی المقدور بصورت قائم) كمی درون سوراخ ته سيلندر سرنگ فرو كرده، مرز تماس لوله و سرنگ را با چسب، هوابندی كنيد (شكل 5).

نكات:

حتما اول لوله كوچكتر را در شيلنگ جاكرده، سپس سر ديگر آنرا در سرنگ جا كنيد. جا به جا انجام دادن مراحل فوق، به دليل مقاومت كم بدنه سرنگ، باعث گشاد شدن سوراخ آن میشود.
اگر احتمال ميدهيد لوله ها از شيلنگ خارج شوند يا اينكه اتصال آنها هوابند نيست، محل اتصال آنها را با چسب هوابندی كنيد.
حين چسب زدن، سوراخی كه در كف سرنگ برای اتصال سوزن سرنگ تعبيه شده را هم بپوشانيد.

وقتی چسب خشك شد، با دميدن در سيستم، از هوابند بودن آن اطمينان حاصل كنيد.

1- 5

شيلنگ را به سمت بالا برده، به پايين برگردانيد و با چسب نواری آنرا دور قسمت وسط سرنگ محكم كنيد (شكل 6).

نكات:

در خم اول، شيلنگ را تا جايی به بالا برگردانيد كه خم آن، باعث بسته شدن مجرای آن نگردد (موقعيت نشان داده شده با پيكان سفيد).
در خم دوم، طوری سر شيلنگ را به پايين برگردانيد كه خم شيلنگ از لبه بالايی سرنگ بيرون نزند (موقعيت نشان داده شده با پيكان زرد).
شيلنگ را آنقدر پايين بكشيد تا لبه اتصال آن به لوله، هم عرض كف سرنگ واقع شود (خط چين).
قفل هوای شما آماده است. يكبار آنرا آب كنيد و خروج جريان آب را از آن ببينيد.
اگر در خم دوم، شيلنگ از لبه بالايی سرنگ بالا بزند، با پركردن قفل، جريان آب از آن خارج نخواهد شد (میتوانيد بگوييد چرا؟).

2- فاكتورهاي طراحي

2- 1 طول لوله قفل هوا

هرچقدر طول لوله بيشتر باشد، فشار گاز درون بشكه ای بيشتری برای هل دادن گاز و مايع درون قفل هوا نياز است.

مثال اين امر شيلنگ های حياط است: به سادگی ميتوان از يك سر شيلنگ به طول كم دميد تا هوا از آن خارج شود؛ ولي اگر طول شيلنگ زياد باشد فشار دمش عضلات ريه قادر به هل دادن هوای درون شيلنگ نخواهند بود.

پس اگر طول لوله قفل را خيلی زياد بگيريد، نياز به فشار بيشتری در بشكه خواهيد داشت تا قفل عمل كند. يادتان باشد كه هدف از قفل هوا جلوگيری از ازدياد فشار در بشكه است.

2- 2 مقطع عبور سيال در قفل

هر قسمت از مسير، كه مقطع لوله تنگ شود، نياز به فشار بيشتری برای رد شدن گاز خواهد داشت.

مثال: حين فوت كردن، هر چقدر مجرای خروج هوا از لبهايتان را تنگتر كنيد، نياز به فشار بيشتری براي دميدن داريد.

پس مواقع خم كردن لوله (خمهاي نشان داده شده در شكل 6 با پيكان سفيد يا زرد)، مراقب باشيد مجرای لوله در اثر خم،‌ تنگ نشود. هر چقدر اين مجرا تنگ تر شود، فشار گاز درون بشكه ای بيشتری برای عملكرد قفل هوا نياز داريد كه نفی كننده فلسفه استفاده از قفل هواست.

2- 3 بنابراين شما با يك مشكل بزرگ مواجه هستيد:

هر چقدر طول لوله را بيشتر كنيد، ميتوانيد خم بزرگتری در موقعيت هاي پيكان داشته باشيد كه معنای آن اجتناب از تاشدن و در نتيجه تنگ شدن مجراست. از طرف ديگر، طول بيشتر به معنای فشار بيشتر درون بشكه هم هست. اين وسط، شما بايد حد بهينه را پيدا كنيد كه به اصطلاح نه سيخ بسوزد نه كباب! راه حل آن، پيدا كردن ارتجاعی ترين شيلنگ ممكن است. در قطری از شيلنگ كه به لوله خودكار فيت شود، جنس شيلنگي كه ارتجاعی تر باشد و در اثر خم كمتر بشكند، مناسب تر است. دليل آنكه در بالا، طول شيلنگ "تقريبا" 30 cm قيد شد هم همين است (شكل 7).

متاسفانه شيلنگی كه من استفاده كردم، براي منظور مخصوصي استفاده ميشود كه در دسترس عموم نيست؛ بنابراين در اين باره نمیتوانم كمكی به دوستان كنم.

3 - توضيحات تكميلي:

3- 1

در عمل، براي آب كردن قفل، تا اندازه ای درون آن آب بريزيد كه سطح آب تقريبا تا وسط سرنگ برسد. مقدار بيشتر آن باعث بيرون پاشيدن آب در اثر خروج گاز شده و در مقدار كمتر، ممكن است آب قفل ظرف چند ساعت تبخير شده، قفل هوا را خالی كند. در اين وضعيت، حجم آبگيری قفل تقريبا 25 cc است.

3- 2

كوچك بودن مقطع لوله خودكار اين اجازه را بشما ميدهد كه بتوانيد آنرا روی ابعاد مختلف درب ظرف تخمير سوار كنيد. خود من از اين قفل هوا روی ظرفهاي 1، 5 ، 10، 20، 30 و 60 ليتري استفاده كرده ام و مشكلی نداشت.

3- 3

اگر مقدار گاز خروجی در بشكه های حجيم خيلی زياد بود، میتوانيد چند قفل هوا روی آن نصب كنيد.

3- 4

براي نصب، بهترين روش سوراخ كردن درب بشكه با استفاده از هويه است. وقتی هنوز پلاستيك درب داغ و نرم است، لوله خودكار را در آن فرو كنيد. شش ضلعی بودن مقطع خودكار باعث میشود وقتی مذاب پلاستيك خشك شد، آنرا محكم نگهدارد و قفل هوا در سوراخ نچرخد. بعد دور لوله را در محل تماس با درب، با چسب هوابندی كنيد. اگر دقت كنيد، ميبينيد در شكل 6، موقعيت پيكان، بالاتر از سر اتصال به بشكه لوله است. بنابر اين هنگام نصب قفل، دقت كنيد لوله را آنقدر در سوراخ جا بزنيد كه خم فشرده نشود (مجراي لوله تنگ نشود).

3- 5

از اين قفل ميتوانيد چند بار استفاده كنيد. كافيست پس از هربار تخمير آنرا از جا در بياوريد و بشوييد. سوراخ بجا مانده روی درب بشکه را هم ميتوانيد چسب بگيريد.

این ابتکار دوست عزیز سعید ه. میباشد. تصاویر و مقاله آنرا نیز ایشان تهیه کرده اند و با آنکه از ساده ترین ابزار استفاده شده ، باید اذعان نمود که از ابزارهایی نظیر اره دستی و مته برقی نیز میتوان استفاده نمود ولی این دوست عزیز با حداقل امکانات قفل هوای رامک را تهیه نموده اند. امید آنکه در آینده شاهد همکاریهای بیشتری با ایشان باشیم. اگر دوستان سوالی داشتند مانند گذشته ، مسلما ایشان پاسخگوی دوستان خواهند بود. همچنین با عرض معذرت در دستکاری مختصر مقاله.

قفل هوای ایران

2008-11-10T14:50:00.000+03:30

قفل هوا نقش بسیار مهمی در تهیه شراب یا آبجو دارد. در این تصاویر ابتکارات دوستان را مشاهده میکنید.

دوست عزیز ایران الف طرح عملی قفل هوائی را فرستاده اند که بسیار ساده و برای کسانی که قادر به تهیه قفل هوای خارجی نیستند و در آپارتمان یا فضای کوچک زندگی میکنند قابلیت زیادی دارد. تصویر 1

توضیح زیادی در مورد عملکرد آن نیست فقط آنکه لوله ورودی به ظرف حاوی آب باید حدود 1 تا 2 سانتیمتر وارد آب شود و بقیه به سادگی به تصویر کشیده شده است. فقط برای کسانی که محیط کوچک در اختیار دارند توضیح مختصری لازم است و آنکه همانگونه که در تصویر پائین سمت راست میبینید بجای یک لوله دو لوله وارد و خارج از ظرف آب میشود که لوله خروجی را میتوان از طریق پنجره به بیرون از اطاق هدایت نمود و بوئی را در اطاق نمیتوان حس نمود.

در تصویر 2 که توسط دوست عزیز بهرام ق. فرستاده شده همین قفل هوا مورد استفاده قرار گرفته است.

در تصویر 3 که یکی دیگر از دوستان بنام شهاب طرح قفل با استفاده از یک سرنگ و خودکار را فرستاده اند.

رادیاتور کارون

2008-11-08T14:06:00.000+03:30

این رادیاتور توسط دوست عزیز خسرو س. طراحی و تهیه شده است. ایشان توضیح داده اند تهیه این رادیاتور ساده بسیار مقرون بصرفه است و دلایل را چنین نوشته اند:

1- در مصرف آب صرفه جوئی میشود.

2- نیازی به سینک آشپزخانه نیست و امکان کارکرد آن درکلیه شرایط هست.

3- قطعات آن میتواند دست دوم و ارزان تهیه شود.

4- آب خروجی را میتوان برای استفاده بعدی مثلا در باغچه یا گلکاری بکار برد.

قطعات مورد لزوم و نحوه سوار کردن آن عبارت است از:

بشکه پلاستیکی

شناور مستعمل توالت فرنگی (برای استفاده از شیر آن)

لوله مسی یا استیل مارپیچ شده

چسب دوقلو

بست فلزی برای محکم کردن خروجی آب گرم

در تصاویر 1 و 2 طرز برش شناور توضیح داده شده.

تصویر 3 سوراخی که در بالای بشکه بریده شده دیده میشود.

تصویر 4 نشاندهنده محل نصب و چسبیده شده از داخل بشکه دیده میشود.

تصویر 5 نمایشگر بیرونی بشکه و استفاده از اهرم شناور برای خروج آبگرم نشان داده شده.

تصویر 6 نمایشگر کل سیستم کارآئی رادیاتور است.